Tajemniczo brzmiące repertorium

Repertorium to wykaz akt lub spraw, np. sądowych, lub rodzaj księgi biurowej. W przypadku tłumaczeń to bardzo ważny rejestr dokumentujący wykonane tłumaczenia, prowadzony przez tłumaczy przysięgłych. Zgodnie z art. 20 ustawy o zawodzie tłumacza poświadczonego należyte prowadzenie repertorium kontrolowane przez wojewodę.

W Polsce obowiązek prowadzenia ksiąg w formie repertorium spoczywa nie tylko na tłumaczach przysięgłych, ale taki obowiązek mają także np.:

1. Prokuratura;
2. Notariusze;
3. Komornicy.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza poświadczonego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1326). Repertorium tłumacza musi zawierać:

• liczbę porządkową, określającą wykonane tłumaczenie;
• datę przyjęcia zlecenia i zwrotu dokumentu wraz z tłumaczeniem;
• oznaczenie zleceniodawcy albo zamawiającego wykonanie oznaczonego tłumaczenia;
• opis tłumaczonego dokumentu, wskazujący nazwę, datę i oznaczenie dokumentu, język, w którym go sporządzono, osobę lub instytucję, która sporządziła dokument oraz uwagi o jego rodzaju, formie i stanie;
• wskazanie rodzaju wykonanej czynności, języka tłumaczenia, liczby stron tłumaczenia oraz sporządzonych egzemplarzy;
• opis tłumaczenia ustnego wskazujący datę, miejsce, zakres i czas trwania tłumaczenia;
• wysokość pobranego wynagrodzenia;
• informację o odmowie wykonania tłumaczenia w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy na żądanie uprawnionych organów, zawierającą datę odmowy, określenie organu żądającego tłumaczenia oraz przyczynę odmowy tłumaczenia.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w prowadzeniu repertorium, wojewoda może skierować wniosek o postawienie tłumacza przed Komisją Odpowiedzialności Zawodowej, działającą przy Ministrze Sprawiedliwości.

Repertorium może mieć różne formy. Na rynku dostępne są repertoria w formie papierowej, zawierającej do 200 stron, lub elektronicznej. Można również stosować przygotowane przez siebie w tym celu pliki Excel. Niezależnie od wybranej formy należy pamiętać o sprawdzeniu czy repertorium zawiera wszystkie wyżej wspomniane obowiązkowe elementy.

Ustne tłumaczenie poświadczone ważny aspekt w pracy tłumacza

Kim jest osoba wpisująca dane w repertorium?

Jest nią tłumacz przysięgły, czyli tzw: „osoba zaufania publicznego”. Musi ona posiadać specjalne uprawnienia nadane przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Może je uzyskać jedynie obywatel, która zda egzamin na tłumacza poświadczonego.

Po zdaniu egzaminu z wynikiem pozytywnym i pozwalającym na wykonywanie zawodu, tłumacz nabyć musi także własne pieczęci. Dodatkowo można ubiegać się o kwalifikowany podpis elektroniczny.

Każda strona tłumaczonego dokumentu urzędowego i uwierzytelniona przez tłumacza poświadczonego opatrzona musi być pieczęcią i podpisem tłumacza. Możliwe jest też również podpisanie dokumentu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, który w tym wypadku zastąpi nam podpis i pieczęć.

W celu wykonania tłumaczenia poświadczonego prosimy o wypełnienie poniższego formularza lub o kontakt telefoniczny pod numerem 22 584 10 35.

Repetytorium natomiast związane jest z edukacją

i może mieć dwa znaczenia.

Po pierwsze :

Jest to książka (podręcznik) zawierający zbiór ważnych informacji z konkretnej dziedziny wiedzy. Znajdziemy w nim ćwiczenia i przykłady, które pomogą utrwalić zdobytą wiedzę.

Po drugie:

Repetytorium to także nazwa zajęć w szkole, których celem jest powtórzenie przerobionego materiału. Termin ten odnosi się głównie do zajęć, które mają przygotować uczniów do egzaminu.

Repeta

To rzeczownik rodzaju żeńskiego, który najczęściej w żargonie szkolnym lub środowisku uczniów oznacza pozostanie na drugi rok w tej samej klasie. Może to dotyczyć szkoły podstawowej, ponadpodstawowej lub powtarzanie roku na uczelni, ponieważ repeta w przedszkolu jest raczej niemożliwa. Dodatkowo repeta może oznaczać, według słownika Kopalińskiego, dodatkową porcję jedzenia, najczęściej w wojsku lub na stołówce szkolnej.

Widać więc wyraźnie, że pomimo iż słowa repertorium, repetytorium czy repeta są bardzo podobne – oznaczają zupełnie co innego.

Repertorium tłumacza – ciekawostki

Najczęściej sprawdzany numer na dokumencie
Numer repertorium widniejący przy pieczęci tłumacza bywa ważniejszy niż sama data tłumaczenia – w razie wątpliwości urząd może na jego podstawie zweryfikować konkretną czynność.

Nie da się „cofnąć” numeracji
Numeracja w repertorium jest ciągła. Nie można jej zmieniać ani usuwać wpisów bez śladu – ewentualne korekty muszą być odpowiednio opisane.

Liczy się każda rozpoczęta strona
W przypadku tłumaczeń pisemnych w repertorium wpisuje się liczbę stron obliczeniowych (1125 znaków ze spacjami), a nie fizycznych kartek dokumentu.

Tłumaczenia ustne też mają swoje miejsce
Nawet jeśli tłumaczenie ustne trwało 20 minut, musi zostać odnotowane – z podaniem miejsca czynności i czasu trwania.

Wpis zawiera kwotę wynagrodzenia
Repertorium to nie tylko rejestr merytoryczny, ale także finansowy – każda czynność ma przypisaną wysokość honorarium.

To dokument podlegający kontroli państwowej
Repertorium może zostać skontrolowane przez odpowiednie organy nadzorcze. Dlatego musi być prowadzone starannie i bez luk.

To zawodowa „kronika” tłumacza
Po latach repertorium pokazuje, ile tłumaczeń wykonał tłumacz przysięgły, w jakich językach pracował najczęściej i jakie typy dokumentów dominowały w jego praktyce.

Chociaż klienci rzadko o nim myślą, repertorium jest jednym z fundamentów zaufania do zawodu tłumacza przysięgłego i gwarancją formalnej poprawności każdej czynności.

Lingua Nova s.c.

Wspólna 41, 00-519 Warszawa
https://agencjatlumaczen.stronazen.pl
tlumaczenia@linguanova.com.pl
tel. 22 5841035/36 lub 668041698

Siła Referencji;  Interaktywna Mapa ; Opinie Google

Między Kruczą a Marszałkowską – sprawdź nasze sale, oraz  co ciekawego możesz zobaczyć w pobliżu